Öğrenilmiş Çaresizlik





Öncelikle merhaba.
Nasılsınız diye sormuyorum. Çünkü yaşanan olaylardan sonra fiziksel olarak iyi olsak da kimsenin ruhen  iyi olduğunu sanmıyorum bende dahil olmak üzere.
Blogumu hiçbir zaman gündemden uzak tutmadım. Bir olay olduğunda düşüncelerimi paylaşmaktan ve vatanseverlik duygusunu hissettirmekten çekinmedim. Tek bir vatanımız var sonuçta! Kendimizden başka da dostumuz yok!

Ancak üst üste yaşanan olaylardan sonra sadece 'teröre lanet olsun, Allah ailelerine sabır versin ya da bu kişiler yüzünden oldu' gibi paylaşımlar anlamsız gelmeye başladı. Üzgünüm demekten utanır hale geldim bir suçum olmamasına rağmen, olanlardan dolayı.
Bilgisayar ya da telefon başında yazıyoruz, çiziyoruz. Haberler karşısında sövüyoruz. Ee sonuç?

Sonuç kocaman bir SIFIR.

Ne desek boş. Hiçbir şeyi değiştiremiyoruz çünkü, farkındalık oluşturmak dışında. Ha bir de o farkındalık oluşuyor mu? Oluşuyorsa ne kadar? Belli değil.

Şu an Psikolojinin konularından biri olan 'Öğrenilmiş Çaresizlik'i yaşıyorum...

Nedir bu Öğrenilmiş Çaresizlik?
Bilenler elbette vardır ama bilmeyenler için aşağıya kısa bir tanım bırakıyorum:

"Öğrenilmiş Çaresizlik, organizmanın göstermiş olduğu tepkilerin sonuca ulaşmaması durumunda, sonucu değiştiremeyeceğine karşı oluşan inançtır.

Öğrenilmiş çaresizlikte pasiflik söz konusudur. Ayrıca öğrenilmiş çaresizlik içerisinde olan birinde, pekiştireç ve cezadan kaçmaya isteksizlik vardır. Aslında bir nevi depresyon olarak algılanan öğrenilmiş çaresizlik, bunalımdaki insanların çaresizliği öğrenmesi sonucu meydana gelmektedir." 


Oldukça ürkütücü bir durum. Özellikle birden fazla insanın bu durumda olma ihtimalini düşününce.

Vaziyetimi fark ettiğimden beri kendimi iyileştirmeye çalışıyorum. Bunu nasıl yapıyorsun? Diye soracak olursanız... okuyarak, yapmam gereken işleri takip ederek, kendime odaklanarak yapıyorum.

Tez zamanda bu savaşın, terör örgütlerinin sonu gelir inşallah demek  isterdim ama gelmeyecek onu biliyorum. Siyasi ve dini açıdan nedenleri var tabii sonu gelmemesinin. Başka bir yazıda onlara da değinmek istiyorum ilk fırsatta. Değişmeyen gerçekler karşısında tek söyleyebileceğim olabildiğince az kayıp veririz umarım.

Ülkemin birlik ve beraberlik içinde kalması dileğiyle🙏🏼🇹🇷.

Kendinize çok çok iyi bakın. Sağlam kafalara ihtiyacımız var.




Share this:

, , , , , ,

Yorumlar

2 yorum:

  1. YAZINIZI BEĞENDİM.İYİ KONU SEÇMİŞSİNİZ.LTF YAZIMI OKUYUP DEĞERLİ BULURSAN,KATKISI OLURSA,YAZIMI PAYLAŞIP,YAZILARIMA MORAL OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM.İYİ YILLAR

    https://tedaviakademisi.blogspot.com.tr/2016/12/mutlu-olmamizi-epifiz-bezini.html

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Sizede iyi yıllar dilerim. Bakacağım blogunuza.

      Sil