Sokak Kedisi Bob - James Bowen - Yorum


Künye
Kitabın Adı: Sokak Kedisi Bob
Yazarı: James Bowen
Tür: Anı - Otobiyografi - Gerçek Öykü
Yayınevi: Yabancı Yayınları
Goodreads Puanı: 4.01



Kedi bakmayı özledim!

Öncelikle yeni öğretim yılımız hayırlı olsun!!! Gerçi yeni yönetmelikte ne kadar hayırlı olur bilemem. Ortak sınav durumu falan. Bir de benim gibi üniversite sınavına hazırlanıyorsanız ve dersaneye gidiyorsanız en az 2-3 hafta önce bizim için dersler başladı zaten. Ve dersaneye başladığımdan beri kitap okuyamıyorum. Bir isteksizlik var. Cumartesi günü dedim ki okul açılmadan yeni cicilerimden birini okuyayım bir daha ne zaman okurum belli olmaz :P .

Sonuç olarak dün gece itibari ile Sokak Kedisi Bob bitmiş bulunmakta. Kitap bittiğinde yarım kalmış hissettim kendimi. -Zaten Bob'un ikinci bir kitabı daha varmış. Yakında Yabancı Yayınlarından çıkıyor.-
Kitabı okumayı ne zamandır istiyordum. Özellikle 'kedi'lerle ilgili olması okumak istememe sebep oldu. Çocukluğumdan beri kedileri çok severim. Bir kaç kerede bakmışlığım var. Kitabı okurken kedi baktığım zamanları özlediiiim. 

İlk olarak iç ve dış kapağı çok beğendim. Üstelik kitabın içinden kendi ayracıda çıktı gördüğünüz üzere ♡. 



Kitabın konusundan biraz bahsedecek olursam, sokaklarda yaşayan James Bowen bir akşam eve döndüğünde binanın girişinde yaralı bir sarman bulur. İlk başta başkasına ait olabileceği düşüncesiyle ilgilenmez. Ertesi gün yine aynı şekilde bulunca kimsenin olmadığına kanaat getirerek kedimizi yani Bob'u alır. Onu iyileştirdikten sonra da bakmaya devam eder. 

Aslında bu James için yeni bir durum. Sorumluluk almak. Daha önce yaşadıklarına bakarsak, anne ve babası ayrıymış. Kendisi annesi ile yaşıyormuş. Tabi işi dolayısıyla çok yer değiştirdiklerinden okuluda değiştiği için genellikle yalnızmış. Uyuşturucuya bulaşmış. Annesi ve onun eşiyle zor zamanlar geçirmiş. 18. Yaş gününde ingiltere'ye üvey kız kardeşinin yanına taşınacağı haberini vermiş. Zaten ondan sonra da daimi düşüşün başlangıcı olmuş James için. 

Uyuşturucu, hırsızlık...bir kere sokaklara düşünce hep arkası gelir ya zaten. Bob'u bulduğu zamanda uyuşturucu tedavisi alıp sokaklarda müzik yapan biriymiş. Düşünsenize bunca zamandır yalnız. Sadece hayatta kalmaya çalışıyor. Ama sonra birden Bob giriyor hayatına. Kendi haricinde düşünüp bakacağı bir can daha. Kitapta Bob'un James'in hayatına nasıl ışık tuttuğunu okuyoruz aslında. Birbirlerinin yaralarını sarmalarını, dostluklarını, hatta aile oluşlarını. Burada bir alıntı vermek istiyorum. 


Kitabı genel olarak beğendim yalnız okurken anlatıcı Bob olsaydı daha çok severdim. Böyleyken duyguları tam hissedemedim sanki. Bu nedenle kitaba puanım 5 üzerinden 4. Bu arada aşağıda göreceğiniz sarman kedi annemin. Yalnız hayvanı gariban bir şekilde çekmiş neden bilmem :D . Kendisi 4 tane kedi besliyordu. 2'si ona dayanamayıp kaçmış :P . Diğer 2'si Sarmanla tekir kedi. Yalnız bir isimleri yok :D . Size yavru kedimizin resmiyle veda ediyorum.

NOT: Sizde kedileri seviyor musunuz?








Share this:

, , ,

Yorumlar

0 yorum:

Yorum Gönder